
Pada 31Dec 2006 Adalah Hari Lahirku Tiada Teman Dan Rakan Aku Bersama.
Tapi Mujur Ada Teman Yang Ku Kenali Mengajak Ku Melihat Bunga Api Di Padang Di Hadapan Bangunan Parliment.
Gembira Aku Bila Ada Teman Yang Sudi Menemani Aku Bersama Pada Hari Lahir Ku. Selepas Itu Kita Menuju Ke Gerai Minuman Kerana Dahaga Bila Sudah Lega Kita Ke Tempat Hiburan Di Situlah Aku Di Temukan Seorang Yang Di Katakan Cinta Pandang Pertama.
Aku Dan Dia Mesra Di Situ Saling Berkenalan Dan Aku Memberinya Nombor Telepon Ku Kepadanya.
Setelah Berhari Hari Kita Asik Berhubung Dari Sms Atau Bila Ianya Ada Masa Dia Menalipon Ku Amat Gembira Rasanya.
Tapi Selalunya Bila Aku Sms Dia Akan Balas Dengan Cepat Tapi Tak Tahu Tiba Tiba Senyap Sejak Kebelakangan Ini.
Aku Tetap Sms Dia Walaupun Sms Aku Tak Di Balas Olehnya.
Hatiku Merasa Gelisah Kenapa Ini Berlaku Apakah Dia Tidak Mahu Berkawan Dengan Ku Lagi.?
Hati Ku Sering Bertanya Apakah Sebabnya Adakah Aku Bersalah.?
Tapi Pada Hari Ini 13Feb 2007 Aku Meluahkan Apa Yang Tersirat Dalam Hatiku Terhadapnya Kerana Esok Adalah
Hari Memperingati Kekasih Pada 14Feb 2007.
Malangnya Nasib Aku Dia Membalasnya Dengan Penuh Kekecewaan Melalui Sms Yang Mengatakan Olehnya Adalah Bahawa Dia Dah Berpunya.
Baru Saja Aku Hendak Menikmatinya Cinta Tapi Ia Sudah Berlalu Dalam Sekelip Mata. Aku Di Basahi Dengan Linangan Airmata Yang Tak Bermakna Lagi Bagiku.
Harapanku Musnah Untuk Menikmatinya Payah Buat Ku Untuk Bercinta Lagi Walaupun Aku Masih Punya Harga Diri.


