Kita Masih Disini


Berlalunya Tahun 2006 Dan Kini 2007 Tahun Baru Dan Juga Azam Yang Baru.
Sekarang Mulanya Aku Mencari Jalan Untuk Meliputi Langkah Langkah Kehidupan Yang Makin Mencabar.
Kisah Tahun Yang Berlalu Sudah Ku Padam Dan Dengan Ini Aku Ingin Berjalan Dengan Penuh Keyakinaan Terus Mencari Apa Yang Ku Mahukan Selama Ini.
Mungkin Bukan Sekadar Kebahgiaan Malah Ia Lebih Dari Itu.
Setiap Manusia Punyai Impian Tersendiri Naluri Yang Bergitu Tinggi Untuk Jelajah Di Bumi Ini.
Dan Kini Aku Sudah Membuat Keputusan Mencari Teman Yang Waras Dan Matang Dalam Permikiran Dan Juga Kekasih Yang Sanggup Bersama Dalam Suka Dan Duka Moga Ikataan Yang Berkekalan.
Telah Pun Aku Jelajahi Itu Semua Dalam Sejarah Silam Dan Ada Kalanya Aku Terkeliru. Sekarang Aku Merasa Bahagia Kerana Ditemukan Teman Yang Memahami Erti Kehidupan Kesemuanya Ade Di Dalam Ingatanku Siapa Kah Mereka?.
Ada Tertera Di Dalam Blog Ku Ini Dan Nama Mereka Ku Susun Rapi Memang Tak Bergitu Ramai Tapi Seadanya Mereka Membawa Makna Buat Diriku.
Aku Meyakini Mereka Akan Menghargai Nilai Persahabatan Insyallah Ia Akan Ku Hargai Setulusnya Akan Ku Simpan Dan Ku Nilai Dengan Seikhlas Hati.
Teman Yang Ku Ada Ini Ada Yang Baru Dan Juga Yang Lama Ada Yang Ku Kenal Lebih Dari 10 Tahun Ia Amat Berharga Pada Diriku.
Sememangnya Teman Seperti Inilah Yang Ku Cari Selama Ini. Dengan Ini Aku Ingin Mengucapkan Terima Kaseh Pada Teman Ku Dan Pada Mereka Yang Selalu Membantu Dan Juga Memberi Nasihat Yang Berguna Pada Ku.
Aku Cuma Berdoa Agar Kita Semua Berkekalan Dalam Menjalinkan Persahabatan Yang Akrab.
Dengan Inilah Kita Dapat Memahami Antara Satu Sama Lain Dan Dengan Ini Wahai Temanku Kehadiraan Mu Lah Aku Coretkan Warkah Ini Untuk Membuktikan Apa Erti Teman Sejati. Tirai Semalam Sudah Ku Tinggalkan Dan Membina Alaf Baru Bersama Teman Yang Ku Ada Sekarang.
Akhir Kata Inginku Ucapkan Terima Kaseh Kerana Kita Masih Dapat Bersama Dan Juga Dengan Ini Hanya Kerana Mu Teman Kita Masih Disini.

Rebah Bukan Erti Gagal


Pada Masa Yang lalu Bila Aku Bermula Mencari Kawan Memang Mudah.
Nyata Yang Luput Adalah Diriku Sendiri Kawan Hanya Berlalu Mengejar Bayangan.
Bila Saat Aku Gembira Semuanya Berlagu Riang Tapi Terkilan Bila Satu Persatu Menunjukan Belang Masing Masing Riak Dan Keegoan Tersendiri.
Sifat Yang Tidak Di Sangka Menjadi Tanda Tanya Suatu Kemuskilan Yang Pelik.
Di Ibaratkan Kacang Lupakan Kulit Bila Susah Aku Menolong Bila Dah Senang Alasan Seribu Alasan.
Yang Penting Bagi Diriku Sekarang Siapa Yang Menilai Diriku Insan Itulah Yang Ku Bergelar Sahabat Sejati. Aku Tak Mahu Di Perbodoh Bodohkan Dan Digunakan Diriku Untuk Jalan Mehuraikan Masalah Mereka.
Aku Berfikir Kembali Pada Diriku Sendiri Adakah Wajib Aku Menolong Kawan Bila Ia Memerlukan Bantuan?.
Namum Aku Taklah Zalim Sedemikian Rupa Melihat Kawan Aku Jatuh Padahal Aku Menolong Dengan Hati Yang Ikhlas.
Tapi Disebaliknya Aku Yang Menanggung Beban Untuk Mereka Dan Susah Aku Tak Siapa Yang Sanggup Menghulurkan Simpati Atau Bantuan Malah Aku Telah Di Hindarkan Bergitu Sahaja.
Biarlah Tuhan Saja Yang Tahu Keburukan Atau Kebaikan Aku.
Saat Ini Biarlah Aku Menjauhkan Diri Buat Seketika Dan Juga Tak Seharusnya Aku Berkawan Dengan Orang Yang Tak Tahu Mengenang Budi.
Susah Payah Aku Menolong Tapi Akhirnya Rebah Aku Sendiri.
Yang Nyata Tidak Bergitu Pada Diriku Biar Aku Jatuh Bekali Kali Namun Aku Punyai Kecekalan Diri.
Biar Apa Rintangan Yang Aku Lalui Biarlah Itu Menjadi Satu Tauladan Bagi Diriku. Aku Cuma Mahu Nasihatkan Pada Mereka Yang Senasib Dengan Ku Biar Kita Jujur Sesama Insan Nescaya Akan Dilindungi Dari Tuhan.
Pernah Orang Berkata Biar Kita Rebah Dalam Apa Rintanganya Bukan Bermakna Kita Gagal.

Impianku


Sesuatu Ketika Dahulu Pernah Aku Berfikir Jauh Menanyakan Pada Diri Ku.
Apakah Kesudahan Yang Berlalu Akan Memberi Kesan Parut Peristiwa Yang Ku Alami. Berfikir Dan Menbayangkan Apa Akan Terjadi Pada Diriku Bila Aku Mengejar Impianku. Merasakan Sesuatu Azam Untuk Aku Jelajahi Bukan Mudah Bagi Diriku.
Onak Dan Ranjau Halangan Dan Juga Rintangan Yang Membantas Kehidupanku Amatlah Tersiksa.
Inikan Pula Jurang Yang Amat Getir Yang Takterduga Yang Menimpa.
Impian Yang Selama Ini Aku Dambarkan Adalah Kesejahteraan Perjalanan Hidupku.
Tahun 2006 Banyak Kenangan Dan Kesan Pahit Manis Untuk Aku Terus Hidup Jauh Dari Dunia Kegelapan.
Pada Tahun 2007 Ini Insyallah Akan Ku Terus Meperjuangkan Nafas Kehidupanku Demi Membuktikan Dan Memperolehi Apa Yang Kekurangan Bagi Diriku.
Merempuhi Batas Amat Mencabar Bagiku Keyataan Bukan Lagi Igauan Dan Hasratku Untuk Mengejar Impian.
Masa Agak Terlalu Singkat Bagiku Untuk Mencari Cahaya Menerangi Ruang Hidupku Yang Meronta Mencari Jalan Kebebasan.
Aku Berharap Perluang Untuk Mengejar Impian Ku Ini Akan Terlaksana Dan Hasrat Yang Ku Idamkan Selalu.
Hati Berbisik Rahsia Di Hati Tak Akan Meluahkan Perasaan Yang Tersirat Selama Ini Hanya Masa Akan Membuktikanya.
Aku Tak Akan Mengalah Walaupun Dalam Ketandusan Memperjuangkan Mencari Erti Hidup Dan Juga Megejar Impian.

Sepi Seorang Perindu


Pada Saat Ku Imbas Kembali Ingin Sekali Aku Bercinta.
Berkasih Dan Bermesra Dengan Insan Yang Ku Miliki Dan Ingin Ku Beri Jiwa Ku Padanya. Jika Aku Dapat Menilaikan Hati Ku Padanya Ingin Ku Sambut Dengan Mesra Akan Ku Belai Dengan Sepenuh Kasih Sayang Ku Padanya.
Aku Ingikan Keikhlasan Kasih Dan Sayang Dan Juga Di Sayangi Bergitu Juga Akan Ku Berikan Padanya.
Amat Sunyi Hati Ku Ini Dan Sepi Bila Tiada Teman Di Hati Hanya Bertemankan Airmata. Aku Berjanji Pada Diri Apabila Aku Di Temukan Cinta Haruslah Aku Menjaganya Dengan Hatiku Yang Tulus Ikhlas.
Kerana Aku Seorang Yang Penyayang Dan Romantis Dan Malah Berkongi Bahu Bila Besama. Susah Dan Senang Dalam Bercinta Harus Disematkan Dan Di Tanam Dalam Hati Sanubari. Indah Bila Kita Bercinta Yang Penting Mestilah Memahami Bersama Bila Bekasihan.
Dan Di Saat Saat Ini Ku Perlukan Cinta Bagaikan Sepi Seorang Perindu.